Ruim 36 % van de werknemers geeft aan vaak tot altijd te maken te hebben met een hectische werksituatie. Iets wat stress oplevert. Stress kán heel functioneel zijn op je werk, zeker als je net die deadline moet halen. De ontlading achteraf geeft een extra boost en fijn gevoel. Maar heb je constant een té hoog stressniveau, dan vreet het je langzaam op. Je hebt geen rust in jezelf. Je bent moe, chaotisch, kunt je steeds moeilijker concentreren en hebt geen aandacht meer voor anderen. Je barst regelmatig in tranen uit of wordt om het minste of geringste kwaad.

Mijn lijf trok aan de noodrem

Ook ik vond nooit rust in mezelf. Ik haastte me van afspraak naar afspraak en van mijn baan naar mijn bed. Het weekend haalde week na week net genoeg druk van de ketel om weer door te kunnen. Vaak keek ik op zondagavond enorm op tegen de werkweek die ging komen. Door alle stress brokkelde ik beetje bij beetje af en verdween. Mijn lijf trok aan de noodrem. Ik had mezelf langdurig overbelast en kwam drie jaar geleden als 26 jarige thuis te zitten met een burn-out. Ik een burn-out? In eerste instantie kon ik niet accepteren dat mij dat moest overkomen. Ik kende mezelf als een ambitieuze, gedreven en actieve meid vol dromen voor wie de wereld aan haar voeten lag. Op mijn werk was ik de jongste van het stel dus ik wilde koste wat kost laten zien wat ik in huis had. ‘Play hard, work hard’ was mijn mantra. Mijn prestaties koppelde ik aan mijn eigenwaarde. Het liefste wilde ik door iedereen leuk, goed en slim gevonden worden, dus paste ik me altijd aan aan de wensen en eisen van anderen. Ik was constant op zoek naar erkenning en waardering waardoor ik nog harder ging werken, in de hoop gezien te worden. Ik had totaal geen regie meer over mijn eigen leven maar was verslaafd geraakt aan mijn werk. Dat brak me op.

Handelingen die voorheen gewoon waren zoals boodschappen doen, naar een feestje gaan of bellen met een vriendin lukten tijdens mijn burn-out niet meer. Ik was angstig, kreeg paniekaanvallen, hartkloppingen en meer. Ik had mijn lijf en mijn gedachten niet meer onder controle. Mijn zelfvertrouwen was helemaal verdwenen. Hoe was het mogelijk dat ik ineens niets meer kon terwijl ik maanden daarvoor nog alles kon? Ik was teleurgesteld in mezelf en voelde me down. Ik wist niet meer wie ik was, wat ik belangrijk vond en wat me gelukkig maakte. Ik vond het zwak dat ik thuiszat. Al maanden voordat ik uitviel had ik last van een onrustig gevoel, hoofdpijn, pijn in mijn nek en schouders, maag- en darmklachten, etcetera. Mijn lijf had al zoveel signalen afgegeven waar ik nooit eerder naar geluisterd had. Als ik dat eerder gedaan had, had me dat een hoop ellende kunnen besparen.

Maandenlang zat ik thuis met een burn-out. Ik was kwetsbaar, maar durfde dat amper te laten zien aan mijn vriend, ouders en vriendinnen. Ik schaamde me enorm. Ik kende ook geen andere jongeren met een burn-out. Ik dacht altijd dat alleen mensen met een midlifecrisis overwerkt raakten. Het liefste wilde ik zo snel mogelijk van dat vervelende gevoel van schaamte en zwakte af.

Taboe

In Nederland heerst er nog altijd een enorm taboe op het onderwerp burn-out. In onze maatschappij waar alles draait om schijnzekerheden en perfectionisme is iedereen goed in window dressing. Je moet aan de buitenwereld laten zien hoe goed het met je gaat. Momenten van zwakte worden amper meer getolereerd. Maar je wordt pas sterker als mens door het trotseren van onzekerheden. En het delen van deze vervelende ervaringen en gevoelens met anderen. Want als je jouw gevoelens niet toelaat, raak je alleen maar meer van jezelf verwijderd en verhard je. Dat is een les die ik geleerd heb van mijn burn-out. Op het moment dat ik mijn vriend en vriendinnen in vertrouwen nam en ze om hulp ging vragen, merkte ik dat zij daar goed op reageerden. Ze luisterden, toonden empathie en wilden van alles voor mij doen (van boodschappen tot het meegaan naar een bezoek aan de bedrijfsarts). Dat was fijn want daardoor had ik het idee dat ik er niet alleen voor stond. Zij zagen mij en toonden medeleven. Het is één van de eerste momenten geweest dat ik echt mijn zwaktes heb durven laten zien aan de mensen in mijn directe omgeving. En dat was doodeng! Maar het voelde achteraf ook als een opluchting.

Steun van je partner, vrienden, familie, collega’s en leidinggevende is heel belangrijk tijdens een burn-out. Maar niet alleen dan, eigenlijk altijd. Mijn burn-out heeft mij doen inzien dat we vaker onze onzekerheden mogen laten zien en liever voor elkaar kunnen zijn. En dat we niet hoeven te voldoen aan de geldende norm van presteren en het ‘perfecte’ plaatje. Dat we goed zijn zoals we zijn, zonder dat daar een prestatie tegenover moet staan.

Lees ook ‘de les van mijn leven‘ van Mariëlle

 

Moe, lusteloos, angst en paniek? Stress, overspannen, burn-out? Uw herstel begint hier!

BoFit biedt snel deskundige hulp bij burn-out en stress gerelateerde klachten, zoals slecht slapen, veel piekeren, hartkloppingen, hyperventilatie en een slechte concentratie.

Beweging en coaching in de natuur

Onze ervaren coaches werken volgens de effectieve BoFit-methode: lichaamsbeweging zonder prestatiedruk in combinatie met cognitieve en mentale coaching in de natuur. In vier opeenvolgende stappen werkt u eerst aan uw fysieke, mentale en emotionele herstel en daarna bouwt u uw eigen kracht op. De BoFit-methode is wetenschappelijk onderbouwd.

Resultaat van het BoFit-hersteltraject:

  • Positief zelfbeeld en een goede lichamelijke conditie.
  • Gezonde gedrevenheid en een optimale energiebalans.
  • Gerichte buikademhaling en een ontspannen lichaamshouding
  • De juiste balans tussen gevoel, verstand en lichaam om gewenste keuzes te maken.
Meer informatie >


Moe, lusteloos, angst en paniek?
Stress, overspannen, burn-out?
Uw herstel begint hier!

BoFit biedt snel deskundige hulp bij burn-out en stress gerelateerde klachten, zoals slecht slapen, veel piekeren, hartkloppingen, hyperventilatie en een slechte concentratie.

Beweging en coaching in de natuur

Onze ervaren coaches werken volgens de effectieve BoFit-methode: lichaamsbeweging zonder prestatiedruk in combinatie met cognitieve en mentale coaching in de natuur. In vier opeenvolgende stappen werkt u eerst aan uw fysieke, mentale en emotionele herstel en daarna bouwt u uw eigen kracht op. De BoFit-methode is wetenschappelijk onderbouwd.

Resultaat van het BoFit-hersteltraject:

  • Positief zelfbeeld en een goede lichamelijke conditie.
  • Gezonde gedrevenheid en een optimale energiebalans.
  • Gerichte buikademhaling en een ontspannen lichaamshouding
  • De juiste balans tussen gevoel, verstand en lichaam om gewenste keuzes te maken.

Meer informatie >

Mariëlle Lunenburg
Mariëlle is schrijfster van het boek 'Jong Opgebrand' met daarin tien verhalen van young professionals met een burn-out. Op 26 jarige leeftijd kreeg zij zelf ook een burn-out. Zij wil het onderwerp burn-out onder jonge mensen bespreekbaar maken. Momenteel woont Mariëlle samen met haar vriend in Eindhoven en werkt als communicatieadviseur. In haar vrije tijd schrijft en reist zij graag en bezoekt zij met plezier muziekfestivals.

12 REACTIES

  1. Ongelooflijk herkenbaar, ik ben 31 en moet bekennen dat ik voor de tweede keer burnout ben.deze keer is heftiger dan ik ook had durven denken en gelukkig ben ik langzamerhand weer uit een diep dal aan het klimmen.jouw verhaal had mijn verhaal kunnen zijn. Dank je wel hiervoor.Ik sta niet alleen…

    • Hoi Dana je staat inderdaad niet alleen. Wat ontzettend rot dat je nu voor de tweede keer een burnout hebt. Denk goed aan jezelf! Want jij bent nu het allerbelangrijkste!

  2. Ik heb zelf ook een burn-out gehad toen ik 27 was en herken ontzettend veel van mezelf in het verhaal van Mariëlle. Vooral de drang naar perfectie en je eigenwaarde koppelen aan hoe goed je bent in je werk. Ik heb het roer echt omgegooid, ben nadat ik op burn-out 2 leek af te stevenen, mijn eigen bedrijf begonnen en heb mezelf niet alleen terug gevonden (want was echt mezelf kwijt tijdens en na de burn-out) maar ook verder ontwikkeld. Dus nu na bijna 10 jaar kan ik niet alleen zeggen dat ik volledig terug mezelf ben, maar zelfs beter dan voor mijn burn-out. Omdat ik weet dat ik kan terugkomen uit een hele diepe put, ben ik niet meer bang van risico’s en is ‘failing froward’ mijn nieuwe levensmotto! Dank je wel Mariële om burn-out in de kijker te zetten en ik hoop echt dat heel veel mensen kracht putten uit jouw en de andere verhalen om in te grijpen voor het zo ver is of als het toch zo ver komt, voor zichzelf op te komen en te zorgen.

    • Dankjewel Ann voor je reactie en dat je jouw verhaal hier ook deelt. En wat fijn om te lezen dat jouw nieuwe motto ‘failing forward is’ die ga ik onthouden!

  3. Super fijn om te lezen dat jongeren uit een burnout zijn gekomen en hoe jullie nu positief en sterk terugkijken op die rot periode. Ik ben 20 en sinds half februari thuis. Elke dag is nog een gevecht, al ga ik wel vooruit en doe ik nu iets meer aan bewegen en taken in huis. Elke nieuwe stap vind ik doodeng en de angst om terug te vallen naar heel het begin is soms bewust, soms onbewust heel groot. Wat zat ik diep in januari, februari. Zie ook op tegen de herfst eb winter, maar weet dat ik gewoon moet doorgaan met wandelen en fietsen en dat ik m’n best doe. Jullie verhalen geven mij hoop. Bedankt!

  4. Dank je wel Marielle voor je verhaal, ook ik heb exact de karaktereigenschappen die jij beschrijft en ik denk dat ik zelf nog op een randje zit en hopelijk kan ik voorkomen dat ik er vanaf val. Ik vind het ontzettend moeilijk om voor mezelf te kiezen, en ik weet ook niet waar ik gelukkig van word en wie ik ben. Helaas neem ik ook veel te weinig rust en kies ik veel te weinig voor ontspanning maar dankzij ervaringsverhalen zoals de jouwe, weet ik wel dat ik niet alleen sta! Bedankt daarvoor.

  5. Hoi Mariëlle, ik las je stukje en herkende alles. Zelf ook erg gedreven, perfectionistisch en altijd klaar staan voor anderen. Heb daardoor een burnout gekregen met allerlei vage klachten, paniek aanvallen, druk op de borst, wazig gevoel etc.
    ben benieuwd hoe jij hiervan af bent gekomen. Heeft een psycholooog jou geholpen? Heb je je levensstijl aangepast? Wellicht mindfullness geprobeerd? Ik zit nu al meer dan een jaar met een burnout en ik kom geen stap verder…
    Groet, Mark

    • Dag Mark en anderen,

      Dankjewel voor je reactie. Niet fijn dat je een jaar bezig bent met je burn-out. Ik heb idd begeleiding gehad van een psycholoog. Ook ben ik destijds gestart met yoga en kreeg ik hulp van een fysiotherapeut voor lichamelijke klachten. Verder heb ik keuzes gemaakt, dingen geschrapt uit mijn drukke agenda en tijd gemaakt voor hardlopen en rustmomenten…. Zet hem op! Succes!

      Lieve groetjes,
      Mariëlle

  6. Ongelofelijk meer dan een jaar in burnout! Met de juiste hulp is dat echt niet nodig. Burnout is geen zaak voor een psycholoog. Immers is het geen gedrag stoornis toch? Zoek een specialist. Die zijn er geloof me!

  7. Dank je wel voor het delen van je verhaal Mariëlle. Heel herkenbaar. Ook ik had al maanden van tevoren klachten maar ben ermee doorgelopen (een collega was langdurig ziek en ik dacht als ik nu ook nog uitval…., inmiddels weet ik dat ik eerder in had moeten grijpen en dat ik overloyaal en oververantwoordelijk ben (hoorde ik van een coach), daar ga ik nu aan werken om dat te verminderen). Het komt vast goed, maar ik vind het lastig om met het onbegrip van sommigen in mijn omgeving om te gaan (sommigen hebben gelukkig wel begrip hoor). Dit geeft extra stress, herkenbaar?

  8. Hallo ik heb sinds enige tijd erge last van een burn out. Uiteindelijk ben ik gestopt mij in allerlei stressverhogende situaties te begeven. Sinds die tijd is de situatie gestabiliseerd, maar niet verbeterd. Er is ongeveer 4 maanden verlopen na het contstateren en accepteren dat ik een burn out had. Nu heb ik erge last van een van de gevolgen van een burn out nl. slapeloosheid. Ik slaap regelmatig maar 3 to 4 uur per nacht terwijl dat vroeger 6 tot 7 uur was. Hoe kan de burn out nu genezen zolang ik zo slecht slaap. Kan een burn out zo nu wel genezen? Of gaat dat uiteindelijk toch wel vanzelf ondanks het slechte slapen, Kan iemand mij geruststellen? Overigens probeer ik wel elke dat iets leuks te doen en wat bezig te blijven.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here