Het is nu bijna 2 maanden geleden dat ik de stap heb gezet en ik in overleg met mijn werkgever beter ben gemeld. Het voortdurende gepraat over jezelf bij de arboarts en op je werk mis ik absoluut niet en dat het stempel ‘burnout’ nu weg is achter mijn naam is een heel prettig gevoel. Ben ik dan nu genezen en helemaal weer de oude? Nee, zeker niet.

De ‘schade’ van mijn burnout

Nog steeds ondervind ik elke dag de gevolgen van mijn burnout die begon in januari 2013. Bij mij komt dit in een aantal ‘symptomen’ tot uiting. Allereerst ben ik nog steeds heel erg moe. Alhoewel ik weer 40 uur per week kan werken kost dit wel heel erg veel energie. Regelmatig ben ik in de avond helemaal kapot en daardoor niet de gezelligste thuis. Hoewel het moeilijk te meten is, denk en hoop ik dat dit wel aan het afnemen is. Dit gaat echter zeer langzaam en kan nog wel een hele lange tijd duren.

Naast de vermoeidheid kamp ik helaas nog steeds met een suizend geluid in mijn oren. Ik probeer het positief te beschouwen als een waarschuwingssysteem. Als het suizen veranderd in een lichte pieptoon weet ik dat ik rust moet nemen. Gelukkig is het niet zo storend als bij sommige andere mensen. Ik hoor het suizen of piepen alleen als ik in een stille kamer zit of in bed lig. Er valt dus prima mee te leven.

Een derde teken van stress is dat ik heel vaak pijn heb in mijn nek en schouders. Als ik maar een uur op mijn werk inspannend zit te werken en even niet op mijn lichaamshouding let voel ik dit weer opkomen en heb ik hier een paar dagen last van. ‘Body stress release’ helpt me om de spierspanning los te laten en dit onder controle te houden.

Alles bijelkaar lijkt het alsof het waarschuwingssysteem van mijn lichaam nog zeer alert is. Wanneer ik me maar iets te druk maak of maar enigszins lijk te vervallen in oude patronen krijg ik onmiddellijk allerlei klachten en weet ik dat ik verkeerd bezig ben.

Lang leven de burnout

Toch heeft de burnout ondanks de duidelijke problemen die ik nog ondervind uiteindelijk ook een zeer positief effect op mij gehad. Ik heb nog nooit zoveel rust in mijn hoofd gehad en maak me minder druk dan ooit om onbelangrijke zaken op mijn werk. Werk is nog steeds een groot gedeelte van wat ik doe, maar ik kan me niet meer druk maken om de berg werk die er ligt. Ik doe mijn best om mijn werk zo goed mogelijk te doen en dat er teveel werk is of dat er andere dingen mis gaan is het probleem van mijn leidinggevende (zoals het ook hoort te zijn). De tijd dat ik me druk maakte over alles wat er op de afdeling gebeurde en gezegd werd is hopelijk definitief voorbij.

Naast deze positieve verandering in mijn gedachtenpatroon heb ik ook van nieuw zintuig ontdekt. Het zintuig dat in de gaten houd of het goed met jezelf gaat en hier ook op acteert. Dat houd in dat ik rust neem als ik moe ben en ga sporten als ik me energiek voel. Luisteren naar mijn lichaam is een compleet nieuw fenomeen, maar wel cruciaal voor een rustiger relaxter leven waarbij de kans op een terugval geminimaliseerd wordt.

Burnout een zegen of een ramp?

Als ik alles bij elkaar op en aftrek heeft de burnout toch een positieve invloed gehad op mijn leven. De negatieve sporen die de burnout hebben achtergelaten zullen steeds minder en minder worden. De geleerde lessen zullen echter blijven en hier kan ik nog een heel leven van profiteren. Het is echter wel de zwaarste les van mijn leven geweest.

Update augustus 2016

Inmiddels zijn we twee jaar verder en vinden mensen het misschien wel interessant hoe het nu is. Ik kan gelukkig melden dat de vermoeidheid erg is afgenomen. Dit kan natuurlijk ook komen doordat ik heel goed op mijn grenzen let.

De pijn in mijn nek en schouders is ook weg. Zo’n tien keer per jaar breng ik een bezoekje aan een Body Stress Release therapeut om mijn lichaam soepel en ‘los’ te houden. Ik kan weer regelmatig sporten en de zorg voor mijn dochtertje van 16 maanden gaat me ook prima af!

Het oorsuizen is nog wel aanwezig. Dit heeft echter een dermate lage impact op mijn leven dat het verwaarloosbaar is. 

Interview Radio Soest

Beluister hieronder het interview dat ik 23 november 2016 heb gegeven op Radio Soest tijdens een uitzending van ‘Soest Actueel’ met Elly den Heyer:

Moe, lusteloos, angst en paniek? Stress, overspannen, burn-out? Uw herstel begint hier!

BoFit biedt snel deskundige hulp bij burn-out en stress gerelateerde klachten, zoals slecht slapen, veel piekeren, hartkloppingen, hyperventilatie en een slechte concentratie.

Beweging en coaching in de natuur

Onze ervaren coaches werken volgens de effectieve BoFit-methode: lichaamsbeweging zonder prestatiedruk in combinatie met cognitieve en mentale coaching in de natuur. In vier opeenvolgende stappen werkt u eerst aan uw fysieke, mentale en emotionele herstel en daarna bouwt u uw eigen kracht op. De BoFit-methode is wetenschappelijk onderbouwd.

Resultaat van het BoFit-hersteltraject:

  • Positief zelfbeeld en een goede lichamelijke conditie.
  • Gezonde gedrevenheid en een optimale energiebalans.
  • Gerichte buikademhaling en een ontspannen lichaamshouding
  • De juiste balans tussen gevoel, verstand en lichaam om gewenste keuzes te maken.
Meer informatie >


Moe, lusteloos, angst en paniek?
Stress, overspannen, burn-out?
Uw herstel begint hier!

BoFit biedt snel deskundige hulp bij burn-out en stress gerelateerde klachten, zoals slecht slapen, veel piekeren, hartkloppingen, hyperventilatie en een slechte concentratie.

Beweging en coaching in de natuur

Onze ervaren coaches werken volgens de effectieve BoFit-methode: lichaamsbeweging zonder prestatiedruk in combinatie met cognitieve en mentale coaching in de natuur. In vier opeenvolgende stappen werkt u eerst aan uw fysieke, mentale en emotionele herstel en daarna bouwt u uw eigen kracht op. De BoFit-methode is wetenschappelijk onderbouwd.

Resultaat van het BoFit-hersteltraject:

  • Positief zelfbeeld en een goede lichamelijke conditie.
  • Gezonde gedrevenheid en een optimale energiebalans.
  • Gerichte buikademhaling en een ontspannen lichaamshouding
  • De juiste balans tussen gevoel, verstand en lichaam om gewenste keuzes te maken.

Meer informatie >

15 REACTIES

  1. Het is nu ruim een jaar geleden en hoe gaat het nu met je? Je schrijft dat je vorig jaar ’s avonds erg moe was van het werken. Herstelde je in de nacht goed genoeg om de volgende dag weer te kunnen werken? Ik ben inmiddels ook de tweede keer onderuit gegaan (vorig jaar zomer was de eerste keer). Met name gesprekken waar ik goed mijn aandacht bij moet houden en veel lawaai om me heen zuigt me helemaal leeg. Ik heb dan minstens anderhalve dag nodig om weer enigszins fit te worden. Omdat er de volgende dag wel weer kleine kinderen zijn die naar school, vriendinnetjes en sportclubjes moeten ben ik heel langzaam weer achteruit gerold. Ook gedachte patronen spelen een rol. Na een dag werken het hoofd helemaal vol hebben en dan in de stress raken hoe ik het dan de volgende dag weer zal redden. Ik heb het idee dat mijn hersteltijd nog te lang was om al weer mijn oude uren te werken. Daarom ben ik nieuwsgierig hoe jij dit hebt ervaren.

    • Beste Irene, bedankt voor je reactie. Met up’s en downs voel ik me steeds beter en beter. In dit jaar heb ik een dochtertje gekregen wat zowel een uitdaging was qua energie, maar ook wel veel rust geeft. Veel thuis zijn in het weekend om te rusten is nu niet zo erg meer:).

      Ik denk dat het belangrijk is om er op te blijven vertrouwen dat het goed gaat komen. Wanneer je je slecht voelt, maar je je deze maand beter voelt als 2 maanden geleden dan gaat het de goede kant op en moet je gewoon geduld hebben. Rust, gezond eten en rustig sporten helpen hier ook bij. Wanneer je je lichaam niet teveel belast met stress zal het herstel langzaam, maar zeker blijven doorzetten.

      Ik heb ook wel geleerd om heel positief te denken en niet in paniek te raken bij een mindere dag of week. Mindfulness en die kruimel die door de box heen kruipt hebben me hierbij wel geholpen.

      Ik denk dat het belangrijk is om te accepteren hoe het nu is en er het beste van te maken. Het herstel zal vanzelf intreden en je lichaam zal zijn werk doen. Succes!

      • Had of heb jij ook nog het gevoel gehad na je weer aan het werk ben gegaan dat je rust nodig had? Een beetje het gevoel dat het je aan vliegt allemaal?

  2. Hallo Christiaan,

    Ja bij vlagen wel. Mijn voordeel was dat ik de kans kreeg om heel rustig op te bouwen. Dus welke week een half uurtje of een uurtje erbij. Op die manier lukte het me redelijk om niet over mijn grenzen te gaan en het gevoel dat jij beschrijft te voorkomen. Rust blijft ongelofelijk belangrijk tijdens de herstelfase en je moet zorgen dat je hier ruimte voor hebt.

  3. Hoi nico, ik merkte op dat jij ook een uur opbouw hebt gedaan. Was dit een uur per week of een uur per dag? Ik merk zelf dat een uur per dag per twee weien er nog best aardig in hakt en ben benieuwd naar jouw ervaringen.

    • Beste Naomi,

      In mijn geval kwam er elke 2 weken een half uurtje bij de dagen. Ik werkte daarbij eerst 3 dagen in de week en toen 4 dagen. Uiteindelijk ben ik nooit aan de 5e dag toegekomen in verband met een papadag. Het is belangrijk om elke keer goed te bedenken of je klaar bent voor de volgende stap. Wanneer je heel vermoeid thuis komt en het niet goed voelt heeft het geen zin om toch op te bouwen. Dan ga je namelijk forceren en gaat je energieniveau weer omlaag.

  4. Hoi Ronald, dank voor je verhaal! Ik vroeg me af, je hebt het over medische hulpmiddelen. Welke medicijnen (neem ik aan) heb jij ter ondersteuning gebruikt, en kan je iets vertellen over het effect?

    • Hi Annabella, in het begin was het echt hel. Paniekaanvallen en constante onrust. Een korte periode met Oxazepam heeft mij toen rust gegeven. Het is echter wel belangrijk en cruciaal om dit in overleg met de arts te gebruiken! Dit soort middelen zijn namelijk heel effectief, maar ook verslavend. Hier moet je dus wel verstandig mee om gaan, anders heb je er weer een probleem bij.

  5. Hoi Ronald,

    Fijn om dit zo een keer te lezen via een forum ipv artikelen. Met mijn 25 jaar ben ook ik in een burn out terecht gekomen. Ik ben inmiddels 7 maand verder en laatst voor het eerst op de koffie geweest op mijn werk. Geen zenuwen en een goed gevoel vooraf, maar toch snel overprikkeld, en na een half uur het afgebroken wegens vermoeidheid en hoofdpijn. Naderhand heb ik wel geteld 6 dagen de tijd nodig gehad om me weer enigszins goed te voelen en niet meer als een zombie (zo omschrijf ik de vermoeidheid in mijn hoofd vaak). Ik maake hierdoor veel zorgen, kan ik ooit nog fatsoenlijk werken? Wil ik überhaupt nog wel werken (geloof me ik ben zwaar workaholic geweest dus dat is erg raar om nu te denken) en durf ik het aan om het weer rustig op te pakken, is dat verstandig? Ik vraag mij of hoe jij en anderen hier mee om (zijn) (ge)gaan?

    • Het snel overprikkeld raken zal nog een hele tijd aanhouden. Goed dat je op tijd bent weggegaan toen je voelde dat je tegen je grenzen aanliep! Onderschat niet dat er zonder dat je het doorhad toch een hoop spanning komt kijken bij zo’n eerste keer.

      Het zombie gevoel heb ik ook een hele tijd gehad dus maak je geen zorgen. Dit gaat weg, maar heeft heel veel tijd nodig. Probeer bijvoorbeeld te beginnen met 3 dagen van 1 uur als dat gaat en goed voelt. Je moet hele kleine stapjes zetten zonder over je grenzen te gaan. De eerst stappen zijn het moeilijkste en de lijn omhoog gaat steeds sneller. Bij de meeste bedrijven kun je een dergelijk opbouwplan opstellen samen met je ARBO-arts. Blijf echter altijd je eigen gevoel volgen en laat je niet forceren door een plan.

      Succes en sterkte. Het is een zware strijd, maar je komt er beter en sterker uit! Mocht je begeleiding nodig hebben dan kan ik je eventueel in contact brengen met een partner van ons.

      • Goedemorgen,

        Het kan zijn dat u niet meer reageert op dit forum. Toch was ik benieuwd hoe het op dit moment met u gaat. Ik ervaar op dit moment een zware burn out en ik heb er voor gekozen om 50% van mijn oude werkuren (dat betekent 16 uur) op te pakken. Ik heb 4 maanden thuis gezeten. Is dit aan te raden of te veel?

        Groet,
        Lisa

        • Hi Lisa,
          De revalidatie loopt natuurlijk voor iedereen anders, maar in mijn geval heb ik in kleinere stapjes opgebouwd. Daarnaast heb ik wat minder lang thuis gezeten. De kunst is om niet over je grenzen te gaan en dit aan te voelen. Wanneer je dus gaat werken en je voelt na 2 uur dat het ‘op’ is, dan moet je naar huis gaan. Wanneer het 2 weken goed gaat, kun je de uren weer uitbreiden. Bedenk goed dat je voorlopig nog steeds in herstel bent en dus energie moet overhouden op een dag.

  6. Oorsuizingen klinkt zo herkenbaar. Ook gehad tijdens burn out. Bij homeopaat laten testen op vitamine b12 (herkende de symptomen en stress kan b12 ‘leegtrekken’) en daar kwam pittig tekort naar voren. Bloeduitslag bij dokter gaf niks aan, maar voelde dat het niet ok was.
    Nu, na stootkuur van b12 supplement, voel ik me stukken beter. Oorsuizingen zijn ook weg. Kan het je absoluut aanraden!

  7. Beste Ronald,

    Het is een oud artikel, maar ik was benieuwd hoe het nu gaat?
    Zijn er nog dingen waar je altijd nog rekening mee houdt? Zijn er veel terugvallen geweest? Tijdens het herstel en in de jaren erna?

    Wat een ellende is het hè, ben benieuwd naar recente ervaringen,

    Hartelijke groet,
    Jo

  8. Hi Jo,

    Bedankt voor je reactie! Op dit moment gaat het heel goed. Ik moet zeker nog steeds op mezelf letten. Ik weet niet of dit nu meer is dan vroeg of dat ik me er inmiddels bewust van ben. Ik voel sneller wanneer ik meer rust moet nemen en ik durf dit ook meer te doen. Ik denk dat ouder worden in mijn geval ook helpt om mezelf serieuzer te nemen en beter grenzen te durven stellen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here